mitologia egipska bogowie i boginie
Norny. mityczne.pl 7 czerwca 2017. Przędły nić ludzkiego przeznaczenia, osądzały zarówno bogów jak i ludzi oraz strzegły studni Urd będącej źródłem losu, które wypływało spod jesionu Igdrasil. Były trzy norny: Udhr – los, przeszłość. Werdhandi – istnienie, teraźniejszość. Skuld – konieczność, przyszłość. Z
Anubis – mitologia egipska, później zastąpiony przez Ozyrysa; Azrael – islam; Balor – mitologia celtycka; Mictlantecuhtli – mitologia aztecka; Jama – hinduistyczny bóg śmierci i zmarłych; Mot – mitologia bliskowschodnia; Ozyrys – mitologia egipska; Tanatos (mitologia) – mitologia grecka, uosobienie śmierci; Weles
W skrócie. W mitologii egipskiej Amunet była pierwotną boginią, poprzedzała wielkich bogów i boginie Egiptu i miała powiązania z bóg stwórca Amun . jej postać była ważna w każdej większej osadzie w Egipcie, w tym w Tebach, Hermopolis i Luksorze. oto bliższe spojrzenie.
Bobo, to wprawdzie mała istota, ale niebezpieczna – ściga, łapie, dotyka, głaszcze, szczypie, bije, drapie, czasem całuje i tuli, może zabrać ze sobą dziecko, a nawet je zjeść. Istota z wierzeń słowiańskich, czasem uważana za demona, który umiłował sobie nękanie dzieci. Bobo znany także jako bobok (Wielkopolska, Małopolska),
Bogowie rzymscy nie schodzili do krainy śmiertelników i nie spoufalali się z ludźmi. W porównaniu z greckimi bóstwami, byli bardziej wojowniczy. Należy także wspomnieć, że mitologia rzymska w znacznej części opiera się na lokalnych podaniach, właściwych wyłącznie dla kultury rzymskiej (mit założycielski, mity ajtiologiczne).
nonton film danur 2 full movie lk21. Markiz 30 September 2016 16:01 Bogowie Egiptu Czy wiesz że ............ Bogowie i boginie egipscy tworzyli najbardziej bogaty i złożony system bogów na świecie. Było ich bardzo wielu, niektórzy bogowie wraz z upływem czasu znikali ze sceny, pojawiali się inni, a bywało i tak że niektórzy przetrwali całe tysiąclecia. Egiptolodzy badający bogów podzielili się na dwie grupy. Jedni uważają, że Egipcjanie byli monoteistami, czyli czcili jednego tylko boga, który objawiał się w pod różnymi postaciami. Taki monoteizm nazywa się polimorfcznym. Druga grupa uważa że Egipcjanie byli politeistami, a to oznacza, że czcili wielu bogów. Są jednak i tacy, którzy uważają że przeciętny Egipcjanin był henoteistą, co oznacza, że wybierał spośród wielu bogów jednego, który był dla niego najważniejszy. W starożytnym Egipcie znaczenie, wielkość czy pozycja w hierarchii poszczególnych bogów wyznaczały wierzenia ludu, często upodobania i wybór danego boga przez władców, a także wszelkie pomysły kapłanów. Zwykli ludzie bardzo często czcili tych bogów którzy byli bezpośrednio związani z rodzinną wioską albo miastem i dla tego im większe stawało się miasto tym większy był danego boga na resztę kraju. Wydaje mi się że warto przedstawić najważniejszych z nich a także postacie pod którymi byli przedstawiani wizerunkowo. Do najbardziej znanych bogów starożytnego Egiptu należeli: ATON – bóg Słonce RE (RA) - bóg Słońce, twórca utrzymujący ziemię przy życiu. Przedstawiano go z głową sokoła. W Heliopolis był bogiem państwowym. PTAH - przedstawiany jako mężczyzna z ogoloną głową, z berłem w ręku. Był czczony w Memfis Związany ze świętym bykiem Apisem. Czczony najbardziej w Tebach i Abydos. ANUBIS - bóg zmarłych. Jego świętym zwierzęciem był czarny pies. Anubis pomagał Ozyrysowi w świecie umarłych, gdzie czytał myśli człowieka. Był związany z mumifikacją zwłok. OZYRYS - władca świata umarłych i ich sędzia, przedstawiany często w postaci mumii. Ozyrysa zabił bóg Set, wskrzesili zaś inni bogowie przy pomocy bogini Izydy). HATHOR - bogini nieba i uosobienie Macierzy, przedstawiana albo jako kobieta z rogami, albo jako krowa. Podobno z jej łez powstał człowiek. Była opiekunką kobiet ciężarnych i rodzących. Bardzo często utożsamiały się z nią żony faraonów. Jej znak węża (ureusz) był noszony na czole przez władców. AMON - bóg o niebieskiej skórze i głowie zdobionej piórami, trzymający w dłoniach bicz i znak życia anch. Był czczony W Tebach, to tez jego znaczenie bardzo wzrosło kiedy to miasto stało się stolicą Egiptu. Amon (Amon - Ra) bóg urodzajów HORUS - przedstawiany w postaci sokola, albo mężczyzny z głową sokoła. Jako bóg uosabiał cały Egipt, a otaczały go często dwie boginie : Nechbet (sęp) i Wadżet (kobra), które symbolizowały połączony Egipt Górny i Dolny. Kolejni faraonowie Faraonowie utożsamiali się z Horusem i przejmowali jego imiona. Najstarszy bóg państwowy Egiptu związany z instytucją władzy królewskiej. Syn Ozyrysa i Izydy. SET - bardzo groźny bóg burzy, piorunów, brat Ozyrysa. Był jednym z najważniejszych bogów Egiptu, obok Horusa (często są opisywane walki między nimi) czy RE. Uważany za wcielenie wszelkiego zła i tego który nienawidzi innych bogów uważając się za większego od nich. CHNUM - bóg o głowie barana, który lepił ludzi i bogów z gliny, bardzo często łączony z RE. IZYDA - małżonka i mścicielka Ozyrysa, przedstawiana jako opiekunka całego Egiptu. Siostra i żona Ozyrysa, matka Horusa. Jej kult dotarł nawet poza granice Egiptu. Sumerowie czcili Izydę jako Boginię Isztar , podobnie jak Babilończycy. W mitologii greckiej postrzegana jest jako : Demeter , Persefona , Artemida , Afrodyta , Nemezis , Tyche. Ireneusz Piątek
The Egipskie boginie mitologii starożytnego Egiptu odegrały zasadniczą rolę w religii i kobieta tego społeczeństwa miała pewne przywileje w odniesieniu do roli niższości, którą przypisała w innych późniejszych kulturach, takich jak grecka. Wierzenia i rytuały otaczające tych bogów tworzyły jądro starożytnej egipskiej religii, która powstała w pewnym momencie w prehistorii. Bóstwa reprezentowały siły i zjawiska naturalne, a Egipcjanie wychwalali je poprzez ofiary i rytuały, aby siły te nadal działały zgodnie z boskim porządkiem. Po założeniu państwa egipskiego około 3100 r. Przed Chrystusem autorytet do wykonywania tych zadań był kontrolowany przez faraona, który twierdził, że jest przedstawicielem zostawiam wam listę głównych egipskich bogiń, które podobnie jak bogowie starożytnego Egiptu, spełniły pewną egipskie boginie1- AmonetAmonet był jednym z pierwotnych bogiń w starożytnej egipskiej religii. Jest członkiem ogdoada i małżonka Amona. Jego nazwa oznacza „ukryty” jest po prostu forma żeńska od Amona. Został on opisany jako kobieta nosi czerwoną koronę lub desheret aw dłoniach zwoju zawsze reprezentował wraz z Amona i nie ma żadnych odniesień do tej samej bogini. Około dwunastej dynastii (1991-1803 przed naszą erą) jej wziąć drugi obraz Mut jako małżonki niektórych miejscach, takich jak Teby, Amonet był nieustannie czczony, ponieważ uważano ją za obrońcę AnuketAnuket było uosobieniem i boginią Nilu w egipskiej mitologii. Znany był również jako Anaka lub Anqet, a jego świętym zwierzęciem była gazela. Jej imię znaczy „przytulanka” i zwykle opisywano ją jako kobietę z nakryciem głowy z sitowia lub strusich piór, a w dłoni karmiła piersią faraona, aw późnych okresach uznawana była za boginię pożądania. Dlatego też kojarzyło się z krową z powodu jej podobieństwa do pochwy3- Bastet Bastet była boginią w starożytnej egipskiej religii, czczoną od drugiej dynastii w 2890 rpne Znana była również jako Bast i została uznana za boginię wojny w niższym Egipcie przed zjednoczeniem została opisana jako wojownik w kształcie lwa, a później przekształcona w ochronną boginię w kształcie kota. Centrum kultu tego bóstwa znajdowało się w mieście Bubastis w miejscu znanym obecnie jako Zagazig. W świątyni poświęconej Bastet zwykle mumifikowano koty, a obecnie w wykopaliskach przybyły do 300 000 z HathorHathor była egipską boginią, uważaną za ucieleśnienie radości, kobiecej miłości i macierzyństwa. Było to jedno z najważniejszych i najbardziej czczonych bóstw w całej historii Egiptu, które zaczęło być czczone zarówno przez członków rodziny królewskiej, jak i przez ludność wielu grobowcach została pokazana jako bóstwo, któremu powierzono przyjęcie zmarłych do następnego życia. Uważano również, że pomagał kobietom w porodzie. Hathor została opisana jako bogini krów z rogami, wśród których znajduje się dysk słoneczny otoczony przez HatmehytHatmeith w religii starożytnego Egiptu była boginią ryb w rejonie Mendes. Jego nazwa oznacza „szefa ryb” lub „przywódcę ryb”. Był regularnie opisywany jako ryba lub jako kobieta z emblematem lub koroną w kształcie została uznana za żonę Ozyrysa i matkę Horusa, stając się alternatywną formą HemsutHemsut uważano za boginie losu i ochronę w mitologii starożytnego Egiptu. Te były ściśle związane z koncepcją ka, lub duch. Zostały opisane jako kobieca personifikacja ka także pierwotne wody, z których narodziły się wszystkie rzeczy. Jego obraz był taki, jak u kobiet niosących tarczę z dwoma skrzyżowanymi strzałami lub kobietą na kolanach z dzieckiem w była egipska bogini płodności i reprezentowane w postaci ropuchę. Dla Egipcjan to zwierzę było związane z płodnością, ponieważ pojawiła się z roczną powodzi uznano żeńska wersja lub Khnemu żona i matka Heru-ur. Niektóre rzeźby w formie ropuchę w drugiej dynastii uważa się, że zostały one dedykowane do niej. Był on również związany z ostatnich chwilach porodu więc kobiety nosiły amulety w tej chwili, w której jest reprezentowana Heket jak ropucha siedzi na liść IzydaIsis była boginią starożytnej egipskiej mitologii, której kult rozprzestrzenił się później w Imperium wciąż jest uwielbiany przez wielu ruchów i religii. Początkowo był wyidealizowany jako idealnej żony i matki, a także bycie matką naturą i magii. Z kolei, był patronem niewolników, grzeszników, rzemieślników i uciskanych, ale także słuchali modlitw arystokratów i liderów. To był również znany jako obrońca i bogini zmarłych Izydy oznacza „Tron” i dlatego korona, którą nosi, stanowi tron jako uosobienie potęgi faraona. Najważniejsze świątynie na jego cześć znajdowały się w Behbeit El-Hagar i na wyspie micie Izyda była pierwszą córką Geba, boga Ziemi, i Nutą, boginią nieba. Ożenił się ze swoim bratem Ozyrysem i począł z nim Horusa. Święty obraz Izydy z Horusem w jej ramionach jako dziecko stał się wzorem dla chrześcijaństwa Maryi niosącej Jezusa w ramionach. 9- IusaasetIusaaset lub Iusaas to imię jednej z pierwotnych bogiń w religii starożytnego Egiptu, zdefiniowanej jako babka wszystkich bóstw. Jest reprezentowana jako kobieta ubrana w koronę sępa rogatego z dyskiem słonecznym otoczonym Urausami. W rękach ma był również związany z drzewem akacji, które uważane jest za drzewo życia. Zgodnie z mitem Iusaaset i Atum byli rodzicami pierwszych bóstw Shu i QebehutW mitologii egipskiej Qebehut była boginią uważaną za uosobienie płynu balsamującego. Jego imię jest tłumaczone jako „odświeżająca woda”. Qebehut jest córką Anubisa i żoną się do niego jako węża, który odświeża i oczyszcza faraona. Wierzono, że to bóstwo dawało wodę duchom zmarłych, gdy czekali na zakończenie mumifikacji. Ponadto była odpowiedzialna za ochronę ciała, utrzymując je w stanie świeżości do reanimacji ka. 11- Maat Maat była egipską boginią, która uosabiała koncepcje prawdy, równowagi, porządku, harmonii, prawa, moralności i sprawiedliwości. To było odpowiedzialne za regulację gwiazd i pór roku oraz za ustanowienie porządku we wszechświecie od chaosu do momentu tej roli jego główną rolą było ważenie dusz (lub serc) w podziemiach. Jest on reprezentowany za pomocą pióra w głowie, które służyło do określenia, czy dusze tych, którzy dotrą do raju, czy Mafdet Mafdet była egipską boginią, która chroniła przed wężami i skorpionami. Była częścią egipskiego panteonu od pierwszej dynastii i była reprezentowana jako rodzaj koci lub także definicję sprawiedliwości prawnej lub wyroku na śmierć i chronił groby faraonów i innych świętych miejsc. Mówiono, że Mafdet rozdarł serca tych, którzy czynili zło i dał je faraonowi u jego MeheturetMeheturet była boginią nieba w egipskiej mitologii. Jego nazwa tłumaczy się jako „Wielka Powódź” i jest przedstawiana jako krowa z dyskiem słonecznym między rogami. Jest znany jako „niebiańska krowa” lub „bogini krowa”, biorąc pod uwagę jej cechy mitach stworzenia daje światło słońcu na początku czasu i jest jednym z głównych składników w tworzeniu i utrzymaniu życia. Jest również uważana za boginię wody, stworzenia i odrodzenia i jest odpowiedzialna za podnoszenie słońca na niebie każdego dnia, dając światło uprawom tych, którzy ją Mut Mut była boginią starożytnego Egiptu, której imię tłumaczy się jako „matka”. Uznano, że jest to pierwotne bóstwo związane z wodami, z których powstały wszystkie który go reprezentował, był sępem, który według Egipcjan był dość matczynym stworzeniem. W sztuce Mut była reprezentowana jako kobieta ze skrzydłami sępa z anj w rękach, aw głowie miała koronę wysokiego i niskiego zjednoczonego Egiptu obok czerwonej lub niebieskiej był on również reprezentowany jako kobra, kot, krowa lub Neftis Neftis lub Nebthet był egipską boginią, członkinią Wielkiej Ennead of Heliopolis. Była córką Nut i Geb i siostrą Izydy i była bóstwem ochronnym, które symbolizuje doświadczenie śmierci, w przeciwieństwie do Izydy, która symbolizuje doświadczenie opisywano ją jako agresywną, potrafiącą spalić wrogów faraona swoim była reprezentowana jako kobieta ze skrzydłami jastrzębia. Jego zdolności były podobne do umiejętności Izydy, ponieważ Nephthys równoważyła ciemność, a druga światło. Powszechnie te dwie osoby były reprezentowane jako Seshat Seshat była egipską boginią mądrości, wiedzy i pisania. Była postrzegana jako pisarka, a jej imię dosłownie znaczy „ona, która pisze”. Jest przypisywana wynalazkowi pisania według kolei jest również uznawana za boginię historii, architektury, astronomii, astrologii, budownictwa, matematyki i umiejętności kojarzyły ją z obrońcą pergaminów, gdzie przechowywano największą wiedzę, a jej główna świątynia znajdowała się w mieście reprezentowana jako kobieta z emblematem siedmiu punktów na głowie, którego znaczenie jest nadal nieznane. W rękach nosi łodygę palmową z wgłębieniami oznaczającymi upływ czasu i nosi gepard lub skórę lamparta jako symbol kapłanów Sekhmet Sekhmet, którego imię oznacza „potężny”, był boginią wojowników i boginią uzdrawiania w mitologii starożytnego Egiptu. Była reprezentowana jako Leonese i była znana jako najlepszy łowca Egipcjan. Mówiono, że jego oddech ukształtował pustynię i działał jako obrońca faraonów, prowadząc ich w czasie wojny. Sekhmet był reprezentowany, trzymając tarczę słoneczną na głowie otoczoną nocy Tueris jest bóstwem ochronnym starożytnego Egiptu i reprezentuje poród i płodność. Jego nazwa oznacza „duży” i jest zwykle przedstawiana jako dwunożny żeński hipopotam z pewnymi rysami kotów z ogonem krokodyla nilowego i dużymi piersiami zwisającymi z jego wizerunek był używany w amuletach, które chroniły matki i ich dzieci przed krzywdą. Powszechnie było też widzieć jego wizerunek w codziennych przedmiotach gospodarstwa domowego, takich jak krzesła i Tefnut Tefnut był egipską boginią, która reprezentowała wilgotność, wilgotne powietrze, rosę i deszcz. Jest siostrą i małżonką boga powietrza Shu i matki Geb i Nut. Była reprezentowana jako kobieta z głową lwa lub jako kobieta w całości. Na głowie nosił również perukę z dyskiem słonecznym owiniętym w Uadyet Uadyet była miejscową egipską boginią miasta Dep. Była uważana za patronkę i opiekunkę Dolnego Egiptu, a później jako obrończyni wszystkich bóstw Górnego Egiptu..Obraz Uadyeta otaczającego dysk słoneczny znany jest jako Uraus i reprezentuje emblemat w koronie przywódców Dolnego Egiptu. Była związana z ziemią i dlatego była przedstawiana jako kobieta z wężem lub sam bogowie i boginie. Egyptian Gods: Amunet. [Online] [Cytowane: 1 lutego 2017 r.] Egypt Online. Anuket [Online] 2010. [Cytat: 1 lutego 2017 r.] Joshua J. Ancien History Encyclopedia. [Online] 24 lipca 2016 r. [Cytat: 1 lutego 2017 r.] Egypt Online. Hathor [Online] 2016. [Cytat: 1 lutego 2017 r.] Egipt. Hatmehit [Online] 2010. [Cytat: 1 lutego 2017 r.] Hemsut. [Online] 2010. [Cytat: 1 lutego 2017 r.] Caroline. The Keep. Heqet, Frog Headed Goddess of Childbirth. [Online] 28 maja 2012 r. [Cytat: 1 lutego 2017 r.] Joshua J. [Online] 19 lutego 2016. [Cytat: 1 lutego 2017 r.] Atum i Auf (Efu Ra). [Online] [Cytowane dnia: 1 lutego 2017 r.]. Egypt Online. Kebechet (Qebehet) [Online] 2010. [Cytat: 1 lutego 2017 r.] Bryan. Starożytne pochodzenie. [Online] 27 maja 2015. [Cytat: 1 lutego 2017 r.] bogowie i boginie. Egipscy bogowie: Mafdet. [Online] [Cytowane: 1 lutego 2017 r.] Caroline. Wycieczka po Egipcie. Mehet-Weret, Niebiańska Krowa,. [Online] [Cytowane: 1 lutego 2017 r.] Egipt. Mut. [Online] [Cytowane: 1 lutego 2017 r.] egipska dla inteligentnych ludzi. [Online] [Cytat: 1 lutego 2017 r.] Josgua J. Encyklopedia historii starożytnej. [Online] 18 listopada 2016 r. [Cytat: 1 lutego 2017 r.] Caroline. The Keep. Sekhmet, Potężny, Bogini Słońca, Niszczyciel. [Online] 29 listopada 2012 r. [Cytat: 1 lutego 2017 r.] Egypt Online. Taweret [Online] 2016. [Cytat: 1 lutego 2017 r.] Caroline. The Keep. Tefnut, bogini wilgoci i księżyca oraz suchość i słońce. [Online] 6 grudnia 2012 r. [Cytat: 1 lutego 2017 r.] Wadjet [Online] [Cytowane dnia: 1 lutego 2017 r.].
W kategorii "Bóstwa" znajdują się wszystkie święte i czczone oraz deifikowane Imiona Bóstw (Bogów i Bogiń) Wschodu, anioły, archanioły oraz hierarchie boskich istot czyli dewa i dewi mieszkańcy niebios, niebianie. Ostatnio edytowane w kategorii "Bóstwa" na Himalaya-Wiki: Ketu Indeks Bogów i Bogiń Pluton Hekate Hathor Bogowie Dziewięciu Świętych Planet Wedyjskiej Astrologii Bryhaspati - inaczej Guru, Bóstwo, archanioł planety Jowisz; kapłan niebian Budha - inaczej Tareya; bóstwo planety Merkury; duchowa inteligencja Ćandra - patrz Soma; archanielski duch bóstwa Księżyca, kierujący psychiką ludzi Ketu - duchowa planeta węzła zstępującego, odpowiada za energię Neptuna Mangala - archanioł, bóstwo planety Mars, dawca powodzenia i zwycięstwa Nawagraha - dziewięć planet w tradycji wedyjskiej mających rangę bogów, archaniołów Rahu - duchowa planeta węzła wstępującego,odpowiada za energię Urana Surja (Surya) - anioł Bóg Słońca, czczony o wschodzie i zachodzie słońca; anielski Bóg Słońca; dosłownie "słońce" Soma - inaczej Ćandra, Indu; imię anioła - Boga Księżyca, dusz księżycowa, napoje liturgiczne Śani - archanioł Saturna, władca karmy, pan losu i przeznaczenia Śukra - boski archanioł, duch planety Wenus, władca miłości i erotyki, piękna i sztuki Bogowie Wedyjscy Aditja - Aditjowie to archanioły, solarne bóstwa panteonu wedyjskiego wspominani w liczbie trzech oraz ośmiu i dwunastu Agni - w wedyjskiej kulturze Anioł - Bóg Ognia; żywioł ognia, duch ognia Anśa (Amśa) - postepowe i liberalne Bóstwo z grupy Adityas Aryaman - Bóg niszczyciel wrogów; jeden z 12-tu Adityas; Anioł Opiekun Arjan (Ariów); Aświnowie - anioły czy niebianie w postaci braci bliźniaków; Bhaga - Boski Dawca; Bóg wszystkodający; jeden z 12-tu Adityas; jeden z dwunastu synów Bogini Aditi Ćandra - Bóstwo lunarne (opiekun księżyca) Ćitragupta - bł. spolszcz. Czitragupta; anioł (dewa) zarządca i pisarz na dworze Jama-dewa, Boga Śmierci; Djaus (Dyaus; inaczej Diw, Diwa – Niebo) - personifikacja ducha nieboskłonu, anioł czy Bóg Nieba nad nami, Ojciec Nieba, Bóg niebios, ojciec niebios Daksza - Bóstwo z grupy Aditya; deifikowany mędrzec; zręczny, zdolny Dhanvantari - wedyjskie i puraniczne bóstwo medycyny, awatara boga Vishnu, niebiański lekarz; Dhatar - Dhatr, jeden z dwunastu Aditja, bóstw Nieba Indra - "siła", wedyjski władca niebios Swargi, anielski Bóg Gromu, władca losu, bóg uzdrawiającej burzy, władca piorunów, anioł król niebian, władca swargi - nieba, istot dobrotliwych i bohaterskich, pogromca złych mocy i demonów, opiekun wojowników i boskich zastępów Jama (Yama) - pierwszy człowiek, władca śmierci, zarządca dusz zmarłych w zaświatach, nadzorca kar dla grzeszników Martanda - jeden z dwunastu Aditja, bóstw Nieba Marutowie - niebiański dwór Boga Waju liczący zwykle 333 dewy Mitra - przyjaciel, anioł życzliwości, Bóg dobroci w wedach; jeden z Adityas; wedyjski i perski Bóg przyjaźni, życzliwości i miłosierdzia Pradźapati - tytuł i emanacja Boga, Brahmana: Pan Wszystkich Stworzeń; aspekt Boskiego Ojca Prythiwi - Bogini Ziemia, matka ziemia; żywioł ziemi, pierwszy element w filozofii naturalnej Puszan (Pushan) - anioł żywiciel stworzeń, Bóg dawca pokarmu; wedyjski Bóg rozkwitu i wzrostu, także duchowego Rawi - wedyjskie bóstwo słońca i słonecznego światła Rudra - anioł Bóg Przyrody, władca duchów natury, trzecia emanacja Boga Śiwa, imię Śiwa, aspekt Natury, Przyrody; dawca lekarstw Sakka - imię palijskie, w sanskrycie Śaka, jedno z imion Boga Indra Sawitar (Savitr) - wedyjski anioł, Bóg światła słonecznego dającego życie; wedyjski Bóg ucieleśniający duszę słońca i źródło życia Skanda (także: Murugan, Kumaran, Subrahmanja, Karttikeja) - wedyjski dewa wojny, opiekun wojowników i wodzów, identyfikowany Śakra (pal. Sakka) - Bóg wszechmocny, potężny, mocarny; także imię Boga Indra; Twasztar (Tvashtr) - anioł Bóg wszelkiego rzemiosła i sztuk rękodzielniczych; cieśla, majster, twórca; wedyjski Bóg – Architekt, Twórca Waju (Vayu) - anioł Bóg Wiatru z dworem Marutów, w jodze anioł strażnik ścieżki serca; wedyjski Bóg powietrza, wiatru, zdrowia i światła; bóstwo lewitacji Waruna (Varuńa) - anioł Bóg Wody i Dobrego Prawa, Ryty; wedyjski Bóg czuwający nad ładem i porządkiem wszechświata; bardzo ważne bóstwo praktykujących joginów; strażnik żywiołu wód w lotosie swadhisztana Wisznu (Vishńu) - jeden z trzech głównych Bogów - Archaniołów w tradycjach indyjskich Wiwaswat (Vivasvat) - Bóg życia i zabawy; świetlisty, jaśniejący; mający splendor Boginie Wedyjskie Aditi - wedyjska bogini wolności i wyzwolenia; najwyższa Matka; najwyższa Bogini; Macierz Bogów; Apas - boginie kosmicznych wód Nieba Aranjani - bogini przyrody, lasów i matka dzikich zwierząt Bhairawi - groźna forma małżonki Boga Śiwa, bogini śmierci Bhumidewi - bogini żywiołu ziemi Ćamunda - bogini wedyjska, później małżonka Boga Śiwa Ila - bogini Matka Ziemia, wedyjska dewi modlitwy i ofiary płynnej Lakini – Rudrani, małżonka Boga Rudra, trzeciej emanacji Boga Śiwa, królowa przyrody Lakszmi - bogini piękności i szczęścia, żona Wisznu Mahi - bogini personifikująca ziemię Maya - bogini ułudy i iluzji świata Manasa - bogini, córka Boga Śiwa zrodzona jego myślą Mena lub Menaka - Bogini, niebiańska nimfa, Królowa Himalajów, Małżonka Ducha Gór Moria Prythiwi, Prithiwi - Bogini Ziemi; uważana za wedyjską boginię Ziemi, małżonkę Djausa Pitara; żywioł ziemi w filozofii indyjskiej Raka - bogini obfitości, dawczyni snów Ratri - bogini nocy; wedyjska Bogini nocy, wieczora i zmierzchu; noc Rudrani - inaczej Lakini, małżonka Ducha Przyrody, Rudra-Deva; anielica przyrody i życia Sita – dosłownie: "bruzda", Bogini urodzona w bruździe, małżonka proroka i awatara Rama Śri – jedno z imion Bogini Lakszmi, pierwotnie wedyjska Bogini PraMatka Uszas - bogini zorzy porannej, świtu; Bogini świtu, jutrzenki, poranka przed wschodem słońca Bogowie Hinduizmu Współczesnego Bhaiszadźja - uzdrowiciel, lekarz i lekarstwo, mistrz uzdrawiania, niebiańskie bóstwo uzdrawiania z północnych Indii Bhairawa - groźna forma Śiwy - Niszczyciela Brahma - Bóg, Stwórca, Demiurg, Kreator, wraz z Wisznu i Śiwą stanowi hinduska trójcę [[Trimurti], Bóg Ojciec, Stwórca Wszechświata; zachodnia interpretacja pojęcia Brahman; Brahman - Wszechduch, Bóg, Absolut, Bóg-Duch; kapłan hinduistyczny, "oddech umysłu" Dharmaradźa - sanskr. Dharmarãja; Król Dharmy; Władca Boskich Praw; imię Boga Jama, władcy zmarłych Dźagannatha – "Strażnik Planety", znana forma Kryszny czczona w wisznuizmie Ganeśa - starszy syn Boga Śiwa i Bogini Parwati, pasterz ganów (aniołów-uczniów), pan mądrości; Pan Zastępów, starszy Syn Boga Śiwa i Bogini Parwati, ucieleśnia mądrość i wiedzę Garuda – ptak wahana Boga Wisznu, rodzaj wielkiego orła Hanuman – król małp, koalicjant Ramy w walce z demonem Rawaną Hari - Zbawiciel, imię Boże Wisznu i Kryszny Harihara – bóstwo będące zjednoczeniem Boga Śiwa i Wisznu Iśa (īśā/na) – pan, władca, duch w sercu; indyjskie imię Jezusa; lokapala - strażnik północnego-wschodu Iśwara (īśvara) – pan, władca, czwarta emanacja Boga Śiwa odnoszona do serca; prawa komora serca Kalkin – zbawiciel, wyzwoliciel; imię nadchodzącej awatary Boga Wisznu Kama - Kamadewa, bóstwo miłości i erotyzmu w hinduizmie, odpowiednik greckiego Amora i rzymskiego Kupidyna Karttikeja - (także: Skanda, Murugan, Kumaran, Subrahmanja) - wedyjski Syn Boży, dewa wojny, opiekun wojowników i wodzów, deifikowany Kryszna - awatara, inkarnacja Boga Wisznu, dyktował Bhagawad Gitę; deifikowany awatara, wcielenie Boga Wisznu Kubera - bóstwo skarbów, bogactwa, dobrobytu, prosperity; archont skarbów i bogactw ziemi; Manu - praojciec i prawodawca ludzkości, idealny wzór człowieczeństwa Matsya - pierwsza inkarnacja bóstwa Wisznu-Śiwa w postaci wielkiej Ryby, Człeko-Ryby, Syreńca Narajana - Bóstwo ucieleśniające ścieżkę doskonałego człowieczeństwa; Istota Najwyższego Boga, punkt, w którym Brahma, Wisznu i Śiwa są Jednym Narasinha – człowiek-lew, czwarta inkarnacja Pana Wisznu Kumaran (także: Murugan, Skanda, Subrahmanja, Karttikeja) - drugi poza Ganeśą syn Śiwa i Parwati, opiekun wojowników i wodzów Mahadewa - Wielki Anioł (Światłość), Archanioł Nieba, Imię Boga Śiwa; Wielki Bóg Wszechświata Maheśwara – jedno z imion Śiwa Boga, Mahadewa Paraśurama – Rama z toporem, jeden z trzech herosów noszących imię Rama Rama – mityczny bohater i awatara Wisznu, zwycięski pogromca demona Rawana Trimurti - Trójca Przenajświętsza: Brahma, Wisznu i Śiwa Sanatkumara - Sanat Kumara inaczej Skanda, Murugan, Kartikeya to starszy Syn Boży Boga Śiwa czy Rudra, Władca Szambali Śaka, Sakka – buddyjski władca uważany za inkarnację Boga Indra Śiwa - Najwyższy Bóg w śiwaizmie; archanioł hinduskiej trójcy, Bóg Łaski i Miłosierdzia; ideał joginów, pogromca demonów Waraha – trzecia inkarnacja Boga Wisznu w postaci Dzika; trzeci stopień rozwoju świadomości awatara Wisznu - archanioł hinduskiej trójcy, Bóg Życia i Podtrzymania; jedna z postaci trimurti odpowiedzialna za utrzymanie Wszechświata, Bóg w wisznuizmie Boginie Hinduizmu Apsara, Apsaras - półboskie istoty płci żeńskiej o niezwykłej urodzie Bagala - kobieta z głową żurawia, włada morderstwami, truciznami i magią Bhudewi - bogini Matka Ziemia, małżonka boga Wisznu Bhuwaneśwari - bogini wiedzy, plany astro-mentalnego (Bhuvana) Buddhi - żona Ganeśa, Syna Bożego. Ganeśa to Syn Boga Śiva Dakini - personifikacja żeńskiego aspektu inteligencji Boga Brahma, strażniczka ścieżki Brahma, rytu ofiarnego i muladhara ćakry Dewi - anielica, bogini, dosłownie: "światłość", "jaśnienie", świetlistość"; Wielka Bogini Matka, jej aspektem jest Śri Kali Durga - niezwyciężona, niedostępna; bohaterska i wojownicza postać małżonki Boga Śiwa; jedno z imion Kali; groźna forma Bogini Śakti, niszczycielka zła i demonów Ganga (hinduizm) - bogini, córka Himawanta (bóstwa Himalajów), która jako rzeka (Ganges) zstąpiła z nieba Gauri - bogini płodności, promienna Haimawati- sanskr. Haimavatĭ; córka góry; córka Himalajów; jedno z imion Bogini Parwati Himalaya - Mistrz, Ojciec wszystkich mistrzów (ryszich), małżonek bogini Mena; Duch Gór Himalajów Kali, Sati, Durga, Mahadewi, Parwati - "Cykl Czasu"; bogini czasu i śmierci, żona Śiwa o skórze indygo (śyam); Bogini, groźna małżonka Boga Śiva, ucieleśnia władzę nad śmiercią i czasem Kumari - dosł. dziewica; bogini, archanielica panteonu indyjskiego, małżonka Syna Bożego, Kartikkeja Lakszmi (także: Śri) - anielska bogini, małżonka Boga Wisznu; dawczyni bogactwa i dobrobytu Lalita - bogini, małżonka Boga Śiwa czczona w południowym śiwaizmie i tradycji śrividya Mahadewi - Wielka Bogini; małżonka Boga Śiwa posiadająca zwykle dziesięć wielkich form mądrości jako Mahawidja Mariamman - deifikowana dziewczyna, bogini z pewnej południowoindyjskiej wioski Minakszi - wojownicza bogini, czczona w Maduraj jako małżonka Boga Śiwa Parwati - Dobroczynna anielica, bogini dosiadająca lwa, dobrotliwa żona Boga Śiva; córka Króla Gór Himavanta; założycielka hatha-jogi i główna mistrzyni duchowa Hathajoginów Radha – małżonka Pana Kryszny; deifikowana w postać Bogini radosna żona Kryszny Saraswati - anielska małżonka Boga Stwórcy, Brahmana; bogini sztuki i nauki, bogini wód, personifikacja rzeki o tej nazwie; Bogini, patronka muzyki i wiedzy, małżonka Boga Brahma Sati (także: Uma, Dakszajani) - "Prawdziwa", "Silna", córka Dakszy i pierwsza żona Boga Śiwa, poprzednia inkarnacja Parwati Siddhi - druga (poza Buddhi) małżonka Ganeśy Szaszthi - "Szósta", Bogini porodu i patronka nowo narodzonych dzieci Śakti - moc, potęga; anielska bogini mocy żeńskiej zasady wszechświata, imię tytularne Bogini Tara – forma Bogini, jedna z dziesięciu archetypów małżonki Boga Śiwy, występuje w pięciu postaciach Tridewi - trójbogini, troista czy potrójna bogini Tripura Sundari - ucieleśnienia piękna w trzech światach, ezoteryczna bogini śiwaitów i śaktystów Wschodu Uma – małżonka Boga Śiwa, jedno z głównych imion Bogini Parwati Istoty Boskie, Półboskie, Upadewa, Siddhowie i Ryszi Aditjowie - Aditya; słoneczne bóstwa, synowie Aditi, wielkie archanioły indyjskie Gandharwa – Gandharwowie; klasa niebiańskich istot, półbogów Upadewa o dobrej naturze i wielkim artyzmie Jaksza - jakszasowie, jakszasy to istoty półboskie, półbogowie zamieszkujący lasy i pola, duchy skarbów Marutowie – Maruta; niebiane, anioły, bogowie światłości, dworzanie Boga Indra oraz Boga Waju Nagowie - Naga; wężowe istoty o ludzkich twarzach mieszkające w podziemiach Patali, które pomagają ludziom w duchowym rozwoju Ryszi, riszi, rishi – mędrzec, mistrz madrości; klasa istot oświeconych; mistrzowie radża jogi Upadewa (Upadeva) – w mitologii indyjskiej: półanioł, półbóg Widjadhara - Vidyādhara, Widjadarowie; posiadający wiedzę, zbiornik wiedzy, półboskie (upadewa) z Himalajów Bóstwa Innych Tradycji Ahura Mazda - Pan Zastępów, Bóg z tradycji zaratusztriańskiej, Ormuzd Allah - Bóg najwyższy w religii islamu; słowo Bóg oznaczające Absolut w języku arabskim, powszechnie przyjęte przez islam, odczytywanie słowa Elohim anioły - duchowe byty służące Bogu, stojące na straży dobra i prawdy; niebianie; dewy Dadźbóg, Dażbóg, Dabóg – bóstwo Słowian wschodnich, często określany jako syn Swaroga, odmiana Swarożyca Dievs, Dievas, Deiwas - bałtycki najwyższy, suwerenny bóg nieba, dobrobytu i pomyślności, władca bogów El - Bóg Stwórca, bóstwo męskie w religiach semickich: semickiej, hebrajskiej, fenickiej, ugaryjskiej i innych Elohim - hebr. elohijm, arab. Allah to Bóg, Absolut, Boska Para lub Bogowie (Empireum Bogów); Bóg najwyższy w tradycji hebrajskiej; Bóg występujący jako Boska Para Rodzicielska, jak np. Śiwa i Śakti w hinduizmie Hermes - greckie bóstwo z Olimpu, syn Zeusa i plejadanki Maja, posłaniec Boży Hermes Trismegistos - bóstwo inkarnujące się na Ziemi jako potrójny mędrzec, prorok Henoch Jarowit – zachodniosłowiański bóg wojny, czczony w Wołogoszczy i Hobolinie Jaryło, Jaryła, Jaruna – bóstwo słowiańskie, występujące w folklorze Słowian wschodnich i południowych, gdzie utożsamiany było ze św. Jerzym Jesse - Najwyższy Bóg-Duch religii słowiańskich, blask Świętowita Jowisz - rzymski Bóg Ojciec, italski Ojciec Niebieski, Bóg gromowładny, rzymski Perun czy Zeus Laila - Leila, Lajla, Lejla, Łada, Leda - słowiańska bogini pochodzenia indoeuropejskiego Maitreja – nauczyciel Ludzi i Aniołów, pierwotny Dźagad Guru dla wszystkich Łada - Lada, Leila - starożytna słowiańska wielka Bogini, Matka Boska Odyn - Wodan, Bóg Germanów, dawca pisma runicznego, źródło run Rugewit inaczej Rujewit, imię boga słowiańskiego czczonego w Gardźcu na Rugii Perkun - naczelne, suwerenne bóstwo panteonu bałtyjskiego, gromowładca, bóg niebios, ognia i płodności, odpowiednik słowiańskiego Peruna Perun - jedno z naczelnych bóstw słowiańskich. Uosobienie gromowładcy, boga grzmotów i piorunów, słowiański Indra, Zeus, Jowisz Pluton - jedno z imion Hadesa jako bóstwa świata podziemnego, bóstwo bogactwa, władca skarbów Plutos - greckie bóstwo w postaci dziecka, mający szczęście do bogactwa, utożsamiany z Plutonem Podaga – bóstwo czczone przez Wagrów, wymienione przez Helmolda w jego Chronica Slavorum Radogost zwany inaczej Radegastem lub Redigastem – bóg Słowian połabskich Rugewit inaczej Rujewit – imię boga słowiańskiego czczonego w Gardźcu na Rugii. Swarożyc – słowiański bóg ognia ofiarnego i domowego (wg Gieysztora), czczony na Połabiu, bóstwo Słońca, Syn Swaroga Swaróg – słowiańskie bóstwo nieba, słońca, ognia (wg Gieysztora ognia niebiańskiego) i kowalstwa Świętowit - Najwyższy Bóg starożytnych Polaków i innych grup Słowian, także Światowid Zeus - Dzeus, naczelny gromowładny Bóg panteonu greckiego Olimpu, Ojciec Niebieski duchowości greckiej
Mitologia starożytnego Egiptu w porównaniu z mitologią rzymską lub grecką jest mniej znana i rzadziej pojawiała się w literaturze oraz sztuce późniejszych epok. Rozwijała się przez trzy tysiące lat istnienia tej niezwykle potężnej cywilizacji. Starożytni Egipcjanie wierzyli w bogów, którzy przybierali postacie zwierząt lub pół zwierząt, a każda władza w Egipcie pochodziła właśnie od nich. Znajomość mitologii egipskiej i ich bogów może przydać się na egzaminie ósmoklasisty lub na maturze. Oto najważniejsi bogowie egipscy. Zobacz film: "Jak możesz pomóc maluchowi odnaleźć się w nowym środowisku?" spis treści 1. Powstanie mitologii egipskiej 2. Powstanie świata i pierwsi bogowie w mitologii egipskiej 3. Najważniejsi bogowie egipscy Bogowie egipscy - Ra (Re) Bogowie egipscy - Ozyrys Bogowie egipscy - Horus Bogowie egipscy - Izyda Bogowie egipscy - Set Bogowie egipscy - Anubis 4. Inni bogowie egipscy rozwiń 1. Powstanie mitologii egipskiej Mitologia egipska jest zbiorem mitów, które mają na celu ugruntowanie pozycji oraz określenie funkcji bogów w wierzeniach ludzi mieszkających w państwie Faraonów aż do nadejścia wielkich religii monoteistycznych: chrześcijaństwa i islamu. Początek powstawania mitów egipskich uznajemy połowę IV tysiąclecia gdy ne terenie obecnej doliny i delty Nilu zaczęły zawiązywać się pierwsze państwa, ostatecznie zjednoczone w dwa królewstwa Egiptu Dolnego - Delty i Górnego - Doliny. Królestwa te zostały ostatecznie połączone w jedno państwo. Razem ze zjednoczeniem politycznym ziem tego kraju, zmieniał się również system wierzeń. Niektóre lokalne bóstwa zyskiwały przewagę nad innymi, tworząc panteony i hierarchie. Zadaniem mitów było uzasadnianie i wyjaśnianie roli poszczególnych bogów, a także ugruntowanie miejsc ich kultu i przewagę nad innymi ośrodkami. Mity te często pełniły funkcję propagandową - podpierały od strony metafizycznej przewagę polityczną jednych ośrodków kultu nad innymi. Kolegia kapłańskie podejmowały działania, aby miejsce, nad którym sprawowały opiekę, włączyć do cyklu mitów, które uzyskały już miejsce w systemie wierzeń starożytnych Egipcjan. Mitologię egipską cechował głównie politeizm oraz zoomorfizm. 2. Powstanie świata i pierwsi bogowie w mitologii egipskiej W mitologii egipskiej na początku istniał wielki praocean (Nun), z którego powstał twórca i pierwszy bóg - Ra (Re). Zaczął on z chaosu wydobywać ład oraz budować świat. Stworzył pierwszą parę bóstw: boginię wilgoci Tefnut oraz boga powietrza Szu. Z wymienionego związku zrodziło się niebo - bogini Nut i ziemia - bóg Geb. Oni zaś mieli czworo dzieci: Izydę, Seta, Ozyrysa i Neftydę. Inna wersja podaje, że pierwszym bogiem był Atum, który wyłonił się zza pagórka, był jednak utożsamiany z Ra, nawet łączono te dwa imiona, nazywając tego biga Ra-Atum. W świecie tym panował porządek, sprawiedliwość i prawda - maat. Istniał jednak wciąż chaos, którego celem było pochłonięcie tego porządku. Istnienie świata zależało od utrzymania równowagi między tymi dwoma siłami. Bogowie rządzili na świecie. W najlepszym okresie ich panowania na czele panteonu stał Ozyrys, jednak został on zabity przez zazdrosnego Seta, który po poćwiartował i wrzucił do Nilu. Zabitego boga udało się wskrzesić jego żonie - Izydzie, przy pomocy Anubisa, który pokazał jej, jak za pomocą bandaży można złączyć ciało. Z tego związku narodził się Horus, który, gdy dorósł, zaczął domagać się władzy. Dlatego też została ona podzielona: Ra był władcą nieba, Ozyrys podziemi, a Horus Ziemi. 3. Najważniejsi bogowie egipscy Bogowie egipscy - Ra (Re) Ra był bogiem słońca, stwórcą świata i ładu we Wszechświecie, panem bogów, ludzi żywych i zmarłych. Przedstawiano go z dyskiem słonecznym na głowie oraz głową Sokoła. Zgodnie z mitologią w dzień pływał barką po niebie, wieczorem zaś połykała go bogini Nut, aby rano mógł ponownie się narodzić. Bóg państwowy w Helipolis, w czasach Nowego Państwa świecił najwyższe triumfy. Czczono go w wielu różnych miejscach na terenie Starożytnego Egiptu. Bogowie egipscy - Ozyrys Ozyrys był bogiem Ziemi, przedstawianym jako człowieka owiniętego w całun, z berłem i flagellum w rękach. Na głowie miał białą koronę z rogami i piórami. Jego kult rozszedł się po całym Egipcie. Według mitologii był zmarłym władcą Krainy Zachodniej i odradzał się w swym synie - Horusie. Ozyrys jako bóg zmarłych stał się symbolem wiecznego życia, był bogiem wegetacji i odradzającej się przyrody. Utożsamiano go z wodami Nilu, a także z Księżycem i jego fazami. Bogowie egipscy - Horus Horus był synem Ozyrysa i Izydy. Bóg nieba. Opiekował się monarchią egipską, a ten, kto panował, przybierał jego imię, utożsamiając się z nim. Był to najstarszy bóg państwowy utożsamiany z instytucją władzy królewskiej. Miał głowę sokoła zwieńczoną tarczą słoneczną, przybierał również postać dziecka z palcem w ustach. Bogowie egipscy - Izyda Izyda była opiekunką ludzi. Przedstawiano ją jako kobietę z tarczą słoneczną między krowimi rogami, w dłoniach miała berło lub znak życia ANCH. Żona (i siostra) Ozyrysa i matka Horusa, z którym często przedstawiana jest na rękach. Kulty Izydy dotarł poza Egipt: Sumerowie i Babilończycy czcili ją jako boginię Isztar, w **Palestynie i Syrii jako Anat i Astre. W mitologii greckiej to Demeter Artemida, Nemezis, Persefona lub Afrodyta. Celtowie i Skandynawowie czcili ją jako Izoldę. Bogowie egipscy - Set Syn Nut i Geba, bóg burzy i pustyni. Brat, a jednocześnie wróg Ozyrysa, którego okrutnie zabił. Prowadził wojnę o władzę w Egipcie z Horusem, przynosił zło. Jego wizerunek przedstawiano jako niezidentyfikowane zwierzę. Bogowie egipscy - Anubis Anubis był bogiem zmarłych. Jego zwierzęciem był czarny pies. Bóg ten pomagał w zaświatach Ozyrysowi, gdzie prześwietlał ludzkie myśli. Związany był z mumifikacją zwłok, był jednym z władców podziemia. 4. Inni bogowie egipscy Wśród innych bogów egipskich znajdowali się Amon; Apopis; Babi; Geb; Heket; Chonsu; Mechit; Nechbet; Neftyda; Nut; Onubis; Ptah; Sobek; Szu; Tefnut. polecamy
Kategoria: Starożytność Data publikacji: Bogowie starożytnych Greków i Rzymian byli ludzcy, kochali, nienawidzili i uprawiali mnóstwo seksu. A ci egipscy? Oni już zupełnie zapominali o granicach przyzwoitości. Ale tylko dla dobra sprawy! Egipcjanie, jak już pisaliśmy w artykułach o prostytucji i o erotycznych klątwach, mieli swobodne podejście do seksu. Nic więc dziwnego, że także w ich religijnych tekstach pojawiały się niemal pornograficzne opisy rozmaitych rodzajów miłości. Nie dajmy się jednak zwieść! Bogowie greccy i rzymscy byli rozwiąźli. Tymczasem ich egipscy kuzyni uważali się za stworzonych do wyższych celów. Oddawali się aktom miłosnym nie dla przyjemności, lecz w celach czysto użytkowych, by stworzyć, spłodzić, bądź upokorzyć adwersarza. Oto kilka przykładów. Boska masturbacja jako początek dziejów Herodot, opisujący Egipt w V w. jedno z miast nazwał Heliopolis. Nazwa ta oznacza „miasto słońca”. To właśnie tam, około 3000 r. kapłani opracowali jedną z funkcjonujących w Egipcie kosmogonii – prób wytłumaczenia powstania świata. Według niej Atum – bóg utożsamiany ze słońcem – miał wyłonić się z Nu – nicości. Sam będąc istotą doskonałą rozpoczął tworzenie bóstw. Dziś znamy dwie wersje „aktu stworzenia”: Ujął dłonią swój wzwiedziony członek i wzbudził w nim rozkosz – tak zrodziły się bliźniaki Szu i Tefnut. Według drugiej wersji Szu, bóg wiatru miał zostać wykichany, a Tefnut, bogini wilgoci, wypluta przez ich rodziciela, któremu uprzednio za małżonkę posłużyła dłoń. Izyda karmiąca syna poczętego z zombie-mężem. Którejkolwiek wersji byśmy się nie trzymali, wychodzi na to, że pierwsi z bogów zaliczanych do heliopolitańskiej Dziewiątki (dziewięć najważniejszych bóstw Egiptu) zostali poczęci w akcie samogwałtu. Urocze. Cała reszta bogów została poczęta raczej klasycznie. To znaczy w miarę klasycznie. Szu i Tefnut byli co prawda rodzeństwem, jednak skoro nie było nikogo innego pod ręką, sami musieli spłodzić Geb i Nut. Ci zaś dali początek Ozyrysowi, jego żonie Izydzie, Setowi i jego małżonce Nefrydzie. Co ciekawe w mitach tłumaczących stworzenie świata rzadko mowa jest o stworzeniu człowieka. Odnajdujemy ją dopiero w powstałym najpewniej później micie o Chnumie. Ten bóg-baran miał ulepić ludzi na kole garncarskim, uczynić ich genitalia sprawne i dobrze ulokowane, oraz nauczyć jak się rozmnażać. Zobacz również:Usługi pogrzebowe. Największy postrach starożytnych EgipcjanTowar na wagę złota. Jakim cudem egipskie mumie stały się poszukiwanym lekarstwem?Seks ze zwierzętami. Przemilczany problem średniowiecza [18+] Sztuczny członek i zombie-seks Bracia, Set i Ozyrys, kłócili się długo o władzę. W skutek nierozstrzygalnego sporu Set zamordował brata i rozrzucił jego kawałki po świecie. Zdruzgotana małżonka Ozyrysa, Izyda rozpoczęła poszukiwania kawałków męża, aby złożyć go do kupy i w miarę możliwości spróbować spłodzić z nim kogoś, kto będzie mógł pomścić krzywdy ojca. Uzbierała więc fragmenty Ozyrysa, jednak bez części najistotniejszej dla samego aktu płodzenia. Dla obdarzonej magiczną mocą bogini nie była to jednak żadna przeszkoda. Ów zaginiony fragment ciała stworzyła sama i przymocowała mężowi. Następnie tchnęła w niego życie i pod postacią kani, bądź też krogulca, poczęła syna. Dlaczego zrobiła to w formie ptasiej, a nie ludzkiej nie wiadomo. Możemy się tylko domyślać, że to dzięki temu owoc igraszek ptaka i zombie – Horus – przedstawiany jest jako człowiek z głową sokoła. W taki oto sposób Ozyrys odszedł z tego świata, stał się panem krainy umarłych, a jego syn rozpoczął drogę do pomszczenia ojca. Drogę, w której wielką rolę odegrać miało boskie nasienie, które, co oczywiste, jest złote i… gadające. Masz z kimś problem? Gwałt analny pomoże! Gdy Horus dorósł rozpoczął batalię o odzyskanie schedy po ojcu. Rozmaite sądy bogów, pojedynki i konkursy nie dawały skutku. A były to konkurencje dość dziwaczne. W jednej z nich rywale pod postacią hipopotamów zmagali się, by pokazać kto zdoła dłużej wytrzymać pod wodą. Impas trwał jednak i trwał, aż w końcu Set postanowił wyciągnąć rękę do pojednania i zaprosił Horusa na ucztę. Miał to być jednak tylko chytry podstęp. Swobodne podejście Egipcjan (i ich bogów) do seksu doskonale pokazuje tak zwany „Erotyczny papirus” z Turynu. Kiedy Horus się upił Set dopadł go i zgwałcił. Półświadomy bóg-sokół zachował na tyle trzeźwości umysłu, że wsunął sobie dłoń między uda, wskutek czego boskie nasienie Seta nie trafiło do wnętrza ofiary, lecz na jej boską rękę. Gwałciciel tego nie spostrzegł, co miało kluczowe znaczenie dla rozwoju historii. Horus, jak na zgwałconego boga przystało, pobiegł poskarżyć się matce. Ta, widząc nasienie na jego dłoni, czy to obrzydzona, czy rozgniewana hańbą jaka spotkała syna, obcięła mu boską rękę, cisnęła ją do jeziora, po czym stworzyła nową. Nie była to dla niej pierwszyzna – w końcu kiedyś dokooptowała mężowi sztucznego penisa. Ponadto Izyda opracowała godny bogini fortel. Egipski bóg Horus, jeden z bohaterów mitu o gadającym boskim nasieniu. Używszy wonnej maści doprowadziła syna do ejakulacji, zebrała jego nasienie i dyskretnie posmarowała nim sałatę – ulubione warzywo Seta. Ten, przed udaniem się do grona innych bogów, gdzie zamierzał opowiedzieć o tym co zrobił Horusowi skubnął sobie sałaty posmarowanej nasieniem. W tym miejscu należy nadmienić, że dla egipskich bogów akt homoseksualny nie był niczym złym, pod warunkiem, że się owego aktu dokonywało na kimś, a nie pozwalało dokonywać na sobie. Ta druga opcja uznawana była za wielce hańbiącą i niegodną. Udał się więc Set między innych bogów, gdzie czekał już Horus. Opowiedział, ze szczegółami jak brutalnie gwałcił swoją ofiarę. Horus jednak wszystkiemu zaprzeczył. Co więcej, stwierdził nawet, że to on zgwałcił Seta! Na to Tot, jeden z bogów, postanowił rozwiązać sprawę raz na zawsze i wezwał boskie nasienie (tak, boska sperma poza tym, że jest złota i mówiąca reaguje jeszcze na komendy). To należące do Seta nie wyłoniło się z Horusa, lecz z jeziora, gdzie zostało wrzucone wraz z obciętą ręką boga. Horusowa sperma wydobyła się za to z Seta i utworzyła nad jego głową aureolę, co było jednoznacznym dowodem na to, że nie kto inny, a właśnie Set został pohańbiony. Mikstura na potencję drogą do boskości Na ścianach egipskich świątyń przedstawiano często pewną dość charakterystyczną sylwetkę. Wyobrażała ona mężczyznę z jedną ręką, jedna nogą oraz erekcją, owiniętego w białą szatę. Był to Min, bóg płodności. Wedle legendy Min miał być kiedyś zwykłym mężczyzną, poddanym króla Ramzesa Wielkiego. Podczas jednej z wypraw wojennych został ciężko raniony, stracił rękę oraz nogę, przez co nie mógł brać udziału w innych, licznych bataliach wojowniczego faraona. Horus jako sokół w zbiorach British Museum (fot. Aleksandra Zaprutko-Janicka, wykonane w Muzeum Luwru). Pewnego razu, siedząc w mieście, z którego wszyscy mężczyźni wyruszyli na wojnę, otrzymał hiobowe wieści. Armia egipska poniosła straszliwą klęskę. Faraon i wielu żołnierzy zginęli, a reszta trafiła do niewoli. Nasz dzielny Min nie spanikował. Z czosnku i cebuli przyrządził sobie starożytny odpowiednik viagry i wziął się za odbudowę populacji. Wielkie było jego zdziwienie, kiedy pod murami miasta stanął Ramzes ze zwycięską armią a informacja o porażce okazała się nieprawdziwa. Większe chyba było zdziwienie żołnierzy i samego faraona kiedy zobaczyli swe żony (a nie upiekło się nawet królewskiej małżonce) w zaawansowanej ciąży. Jak można było się spodziewać, tłumaczenie się patriotycznymi pobudkami niewiele dało Minowi. Został skazany na śmierć. Po wykonaniu wyroku doceniono jednak jego poświęcenie dla państwa i zaczęto czcić go jako boga płodności. Źródła: D. M. Friedman, Pan niepokorny. Kulturowa historia penisa, Muza, Warszawa 2003. G. Hart, Mity egipskie, Prószyński i S-ka, Poznań 1999. Herodot, Dzieje, Czytelnik, Warszawa 2002. A. Krzemińska, Papirusowa pornografia, „Polityka”, nr 43/2002. A. Niwiński, Mity i symbole religijne starożytnego Egiptu, Iskry, Warszawa 1984. Zobacz również Starożytność Czy niewolnikowi wolno uprawiać seks? Źródło cierpienia i upokorzenia lub środek poprawy własnego losu. Element szczęśliwego związku lub nagroda za posłuszeństwo. Życie seksualne rzymskiego niewolnika mogło przyjąć jedną z tysiąca... 25 lutego 2015 | Autorzy: Roman Sidorski
mitologia egipska bogowie i boginie
